Een terugblik op 2017

Lieve PASpoort vrienden,

Helaas zijn we in 2017 niet jaar India geweest door het overlijden van Peter en de zwangerschap van Joyce, het is een bewogen jaar geweest voor ons allemaal. Het is daarom afgelopen jaar op Facebook en de website van stichting PASpoort wat rustiger geweest met berichten, maar wij hebben zeker niet stil gezeten.

Lydia en Jane, zijn volop in de weer geweest en houden ons steeds op de hoogte. Er is hard gewerkt aan de realisatie van ons tweede sanitatieproject en aan betere leefomstandigheden voor vele gezinnen. De bouw van het laatste huisje is bijna klaar.

Ook in december was het de kerstmand actie weer een groot succesen dit uiteraard dankzij jullie bijdragen! Omdat de actie elk jaar weer een hele operatie is wordt er door Lydia op voorhand altijd een planning gemaakt welke ze met ons doorspreekt. Om een inzicht te geven in hoe dit allemaal in z’n werk gaat vinden we het leuk om jullie mee te laten kijken in de voorbereiding en kun je de planning van afgelopen december hieronder lezen en posten we ook een aantal foto’s:

23 december 2017
10.30 helpers drive to come and fill the hampers for the next day
11.00 chickens will arrive
15.00 cakes arrive.
16.30 collect the Grossaries from the market.
16.45 driver come will transport it to PASHouse

24 december 2017
We open the PAShouse at 8.00 and start of with the first thanksgiving prayers
Then at 9.00 we gather everyone and pray for Peter.
We also say praise for good health and prosperity for the Ultee family and a vote of thanks to our many generous benefactors.
Then we start handing out the hampers and after 10.00 we will drive to Mardol and far away villages, to the sick and the old.
Later to Betalbatim. There are some families who are very poor.
Then to Margoa as some families come from faraway places.
The gates to the PAShouse remain open until 21.00 and when the last hamper is handed out we will go home and enjoy our christmas eve.

Lydia and Jane

26195927_2058323250861623_7643307107881516034_n

26195749_2058323207528294_8217732254733149716_n

26165460_2058323267528288_617965168395252354_n

26169372_2058323334194948_2400920086951970234_n

26168682_2058323257528289_8025815239685445159_n

26229861_2058323220861626_2267136195894374011_n

26168903_2058323210861627_5935940827674342715_n

05

02 2018

Stichting PASpoort op TV

07

07 2016

Nieuw sanitatieproject van start !

Eindelijk is het zover, we zijn gestart met de bouw voor Sucorine en haar dochtertjes Rhea en Rochelle.

Na de “gebruikelijke” bezwaren van de buren opgelost te hebben, die zoals altijd gebaseerd zijn op jaloezie, is onze vaste aannemer Fortunato kunnen starten om deze jonge weduwe en haar gezin een menswaardig onderkomen te geven, met stromend water, elektriciteit, een douche en een toilet aangesloten op de riolering en een keukentje. Voor ons heel normaal, voor hun zal dit straks een ongekende luxe zijn.

Rhea en Rochelle op hun tijdelijk logeeradres.
20160222052121

Onderstaande foto’s geven een beeld van de manier waarop gebouwd wordt.
Omdat de beschikbare grondoppervlakte niet groot is, hebben we ervoor gekozen om een verdieping te plaatsen, waar de slaapkamers en het sanitair zullen komen. Dat heeft ook nog een extra voordeel want door deze bovenverdieping met een hek af te sluiten, voorkomen we dat ze ’s-nachts lastig kunnen worden gevallen.

Ondertussen bereiden onze sponsorkinderen zich voor op de schoolexamens. Een aantal zullen de lagere school verlaten en voor hun is het extra spannend, want als ze goede punten halen kunnen ze doorstromen naar de middelbare school. Zoals overal, een goede opleiding is een garantie voor de toekomst. Lydia haalt de kinderen die ver van de school wonen op met de auto om zeker te zijn dat ze op tijd aanwezig zijn.

De bouwplaats wordt uitgezet.
20160222052159

Jane en aannemer Fortunato hebben bouwvergadering
20160222052307

Ook Sucorine houdt een oogje in het zeil.
20160222052355

De betonnen fundering wordt gestort, alles wordt op het hoofd gedragen.
20160222052612

Metselwerk is gestart.
20160222052816

Zo ziet de draagconstructie voor de bovenverdieping er uit !
20160222052920

22

02 2016

Kerst 2015, een beeld zegt meer dan 1000 woorden

Een beeld zegt vaak meer dan 1000 woorden, zeker als je deze oude vrouw ziet, die vol tranen schiet als ze haar kerstpakket krijgt van Jane.

Kerst 2015 Goa

25

12 2015

Kerst 2015, een drukte van jewelste

In het PAShouse is het een drukte van jewelste. Het is een komen en gaan van leveranciers, die de ingekochte goederen, bestemd voor de kerstpakketten, komen brengen. Ook deze keer hebben we gevraagd alles netjes in afgepaste porties te verpakken. Niet allemaal hebben ze dat begrepen, dus worden ze teruggestuurd om dat alsnog te doen.

De laatste dagen komen veel verontruste mensen vragen of ze toch wel op de lijst staan. Deze lijst wordt door Jane beheerd en al de gelukkigen die op deze lijst staan krijgen van haar een briefje mee waarop de tijd staat wanneer ze hun pakket donderdag mogen ophalen.

Gelukkig hebben we de opslag van de diepgevroren kippen goed kunnen regelen, niet ver van het PAShouse is een feestzaal met voldoende vriesruimte. Lydia vertelde me dat daar nu ruim 400 kippen liggen en er nog meer zullen komen. Dit jaar hebben we namelijk meer kerstpakketten nodig dan andere jaren, er zijn veel vluchtelingen uit het zuiden aangekomen in Verna. Zij zijn gevlucht voor de hevige overstromingen in het zuiden van India en hebben alles verloren. Daarom zijn ze op zoek gegaan naar bekenden en familie.

Zoals ieder jaar hebben de kinderen uit het dorp weer een wedstrijd, wie de mooiste kerststal kan bouwen. Al weken zijn ze aan het slepen met takken en stenen en alles wat ze maar denken te kunnen gebruiken om de mooiste stal te maken. Elke buurt wil winnen en zo gaan ze er ook regelmatig op uit om te zien hoever de anderen al zijn. Winnen is een erezaak.

We zijn zo blij met alle hartverwarmende reacties op onze kerstaktie en willen iedereen die daaraan heeft bijgedragen heel, heel hartelijk bedanken.

Natuurlijk wensen wij alle PASpoortvrienden een warme, liefdevolle kerst toe en weet, dat jullie, op afstand, gasten aan tafel hebben, die zich afvragen wie die mensen toch zijn, wiens naam op hun pakket staat.

21

12 2015

Regenseizoen voorbij, we pakken de zaken weer op.

Nu het regenseizoen naar het einde loopt, komt in Goa het leven weer op gang. De vele regens hebben schade toegebracht aan de oogst, maar door het vele handwerk op het land hebben de vrouwen toch nog kunnen oogsten.

Super was het bericht dat alle sponsorkinderen genoeg resultaten hebben gehaald op school en dus allemaal over zijn naar het volgende leerjaar.

De rekening van de ziektekostenverzekering voor komend jaar is ook weer betaald, dat is dan weer een geruststelling, nu maar hopen dat we er geen gebruik van moeten maken.

Waterleiding voor de buurt, geen afvoer, ook dit is onderdeel van het sanitatieproject

De sanitatie projecten zijn ook weer opgestart, helaas niet allemaal zonder problemen. Voor het gezin van Juliette hebben we de werken tijdelijk moeten stopzetten, op het moment dat de materialen, zoals zand, stenen, etc werden gelost, is er door de buren bezwaar gemaakt, zij claimen ineens recht van overpad en dat moeten we nu eerst juridisch laten nakijken, om achteraf geen problemen te hebben. Jaloezie speelt vaak een rol en mogelijk dat we met een tegemoetkoming de zaak kunnen gladstrijken, we zullen zien.

Buiten “wasgelegenheid” afgeschermd met een gordijn en plastic

Nu het werk voor Juliette stil ligt gaan we ons richten op de werken in Margao bij Soccorine. Daar is het papierwerk compleet en eind November kunnen we beginnen met het slopen van het bestaande bouwwerk. Alle materialen mogen we opslaan in de tuin van de buren en Soccorine en de twee kindjes kunnen tijdens de bouw bij een tante logeren, die in de buurt woont.

De aannemer Fortunato heeft woord gehouden en gratis een afscheidingsmuur gebouwd rond het huisje van Educian.

Lester laat vol trots de nieuwe muur zien.
LESTER

De tweede helft van Oktober zullen Lydia en Jane weer starten met het screenen van de “kerstmanden lijst”. Wie kan eraf en wie moet er nieuw opkomen, dat wordt ieder jaar zorgvuldig bekeken en overlegd met de Panchayat (Dorpsraad).

Aan ons weer de taak om de nodige fondsen te werven om er ook dit jaar weer een groot succes van te maken. We houden jullie op de hoogte.

06

10 2015

Thuis !, nagenieten van een geslaagde missie

Het is niet te geloven, we zijn al bijna een week thuis na een bijzonder geslaagde missie. Ja, het was warm, vermoeiend, druk, emotioneel, maar opnieuw hartverwarmend. Wat hebben we allemaal genoten, de kinderen, de ouders, maar ook Joyce, Paul, Emy en ik. We zijn amper thuis en we missen het al weer. Lydia, die organiseert, Jane, die commandeert, zij spelen opnieuw een belangrijke rol in het mooie werk, dat Stichting PASpoort mag doen.
De manier waarop Joyce, ook deze keer, alles perfect heeft voorbereid, geeft veel vertrouwen in de toekomst van dit project.

Zowel de eerste als de tweede groep kinderen waren heel enthousiast en hebben ons kaartjes geschreven met de vraag of er volgend jaar weer een Summercamp wordt georganiseerd. Meer motivatie hebben we niet nodig.

Dat in het weekend, voor mij totaal (on)verwacht, mijn verjaardag werd gevierd, waarbij vrijwel alle kinderen en ouders op af kwamen, is onvergetelijk. Er is gezongen, voordrachtjes, dansjes en spelletjes, allemaal heel aandoenlijk en lief.

Een van de vrouwen was ‘s-morgens om vijf uur al naar de kerk gegaan, (1,5 uur lopen !) om wijwater te halen, daarmee heeft ze me gezegend en mijn buik mee ingewreven, de fles met wijwater moesten we meenemen naar huis en dat ritueel, elke week op vrijdag, herhalen, dan zal ik zeker genezen en weer terugkomen naar India. Geen probleem als de fles dreigt leeg te raken, gewoon kraanwater erbij en aangelengd werkt het net zo goed. De fles is natuurlijk meegegaan in de koffer. Ze heeft me overtuigd. Overigens de verjaardagscake, die ik mocht aansnijden en daarna plotseling is verdwenen, zag er overheerlijk uit. Ik heb zo’n idee waar die gebleven is, maar wij hebben er in ieder geval niet van geproefd.

Hieronder volgen nog een aantal foto’s die een indruk geven van wat er zoal gebeurd is en wat er inmiddels al weer op stapel staat aan nieuwe projecten. Zowel sponsorprojecten als sanitatie- en verbouwprojecten.

Namens iedereen heel veel dank aan alle sponsoren, die dit mooie en dankbare werk mogelijk maken. Soms horen we “een druppel op een gloeiende plaat” maar bedenk dan dat iedere regenbui begint met een druppel !

verjaardagsfeest

4 Joyce in feestjurk

4 cake

4 reunie 2

4 snacks reunie

4 rijstkoken reünie

4 Paul & Joyce

4 Steve bingo

4 Piedade

4 Paul week 2

4 Pedrine reunie

4 week 2

4 keukenbrigade

4 rijst is gekookt

4 oventjes

Quadros 1

Quadros 2

Quadros 3

Quadros 4

Quadros 5

Quadros 6

Quadros 7

Soccorine 1

Soccorine 2

Soccorine 3

Soccorine 4

Dextra 1

Dextra 2

Landarbeidsters gevraagd

24

05 2015

Eerste week achter de rug, weekend begonnen

Het is inmiddels weekend en het eerste deel van het Summercamp is achter de rug, nu even bijkomen.

3 uitgeput

Joyce en Paul zijn uitgeput van de drukte, maar ook van de hoge temperatuur, die nu zijn tol eist, als de kinderen zijn vertrokken vallen ze diep in slaap.

3 Temperatuur

De combinatie van warmte en luchtvochtigheid zorgt ervoor dat de gevoelstemperatuur steeds boven in de veertig graden is.

3 pannekoeken bakken

Als snack krijgen de kinderen op vrijdag lekkere pannekoeken, die door Joyce en Paul, met liefde, worden gebakken.

3 pannekoeken

De “keukenbrigade” zorgt voor de versiering en het uitdelen kan beginnen.

3 Simone

Dit is Simone, voor haar zoeken we nog een sponsor. Simone is enig kind van Melagrine en Edward D’Costa en werd pas na 18 jaar huwelijk geboren op 17 juni 2006. Haar ouders hadden de komst van een kindje al opgegeven en zijn er maar wat gelukkig mee. Het is een schat van een meisje en doet goed haar best op school. We hebben haar al enige tijd opgenomen in het sponsorprogramma, maar een sponsor zou welkom zijn.

3 rapport 1

Simone’s rapport, zoals je kunt zien is ze over naar groep 4.

3 houtvuur

Hier wordt straks, voor de lunch, een grote pot met rijst gekookt.

3 Lunchtime

In de keuken wordt voor de saus en de vis gezorgd.

3 Lunchtime

3 na lunch handen wassen

Na het eten handen wassen, er wordt immers geen bestek gebruikt.

3 knutselen

Alle knutselspulletjes liggen gereed en er kan begonnen worden aan de eerste opdracht van vandaag.

3 briefje voor Merel

Sweety wil graag een briefje schrijven aan haar Nederlandse vriendinnetje Merel.

3 Emy knutselen

De kleinsten hebben hulp nodig en daar is Emy “auntie” heel goed in. In de volgende foto’s zie je een paar van de mooie resultaten.

3 masker 1

3 masker 2

3 masker 3

3 Groepsfoto

Omdat het vandaag, vrijdag, de laatste dag is voor deze groep, wordt een groepsfoto gemaakt, alle kinderen krijgen een afdruk mee naar huis als mooie herinnering.

3 koppeltje

Zoals je kunt zien doen niet alleen maar kleintjes mee, de vraag is wel of deze twee meer belangstelling hebben voor elkaar of voor het knutselwerk. Als ik ernaar vraag wordt dat bij hoog en laag ontkent, maar overtuigen kunnen ze me niet.

3 Emy en myron

Als alles is opgeruimd gaan we nog op bezoek bij Aaron en Myron.

3 scootertaxi

Omdat een aantal van de kinderen veraf wonen worden Paul en ik gepromoveerd tot Scootertaxi driver en rijden we af en aan om de kinderen heuvel op naar huis te brengen.

Het is tijd om het gerenoveerde huis van Conceicao te bezoeken, we zijn reuze benieuwd, het huis is al enige tijd klaar maar we hebben het alleen nog maar op foto’s gezien en dat is toch anders dan in werkelijkheid.

3 huiskamer Conceicao

3 Toilet nieuw Conceicao

Vernieuwd toilet nu aangesloten op een septic tank.

3 oud toilet

Ter vergelijking, het oude toilet, niet aangesloten op riolering of septic tank.

3 nieuw huis Conceicao

Hier zijn ze maar wat trots op en wij ook.

3 Doche Conceicao

Een douche is in dit klimaat geen overbodige luxe, dus is die ook geïnstalleerd.

3 slaapkamer kinderemn

Slaapkamer voor Jennifer en Melcia met nieuwe bedjes, Richa slaapt samen met haar mama Conceicao.

3 Nieuwe keuken Conceicao

Ook de keuken mag er zijn, zeker als je weet dat er voorheen buiten op houtvuur moest worden gekookt.

3 Conceicao

Conceicao en Richa.

*

Om een indruk te geven hoe er hier wordt gebouwd, heb ik een fotoimpressie gemaakt van het storten van beton. Let vooral op de vrouwen op het dak, die lopen op teenslippers over het betonijzer. Arbo wetten bestaan hier nog niet.

3 Bouw 1

3 bouw 3

3 bouwen 1

3 betonmolen

3 bouw 5

3 bouw 6

10

05 2015

Summercamp 2015 is begonnen

Emy Summercamp

Maandag 4 mei, vandaag start het summercamp voor de eerste groep kinderen. Paul en Joyce hebben gisteren alle voorbereidingen getroffen; fotokopie’s gemaakt, schaartjes, kleurpotloden, Pritt, en ga zo maar door, uitgezocht. Lydia en Jane hebben met een groot doek een zonnescherm gemaakt boven de tafels en stoelen waar de kinderen gaan werken. Dat is geen overbodige luxe, want het is al vroeg bloed- en bloedheet. Het camp begint officieel om 9 uur, maar de eerste kinderen zijn er al om kwart over acht en laten luidkeels weten dat ze er zijn. Emy en ik hebben hier nog geen weet van, wij verblijven, gezien de omstandigheden, in een hotel en komen later aan.

Emy 2 Summercamp

Als alle kinderen gearriveerd zijn krijgen ze de eerste opdracht. Deze week gaan de kinderen zogenaamd op reis en zullen kennis maken met verschillende landen en culturen. Om die reis te maken heb je een paspoort nodig, vliegtuigtickets en een naamlabel voor je bagage. Dat gaan we dus allemaal maken, knippen. plakken en kleuren is het devies. Joyce heeft vooraf voorbeelden gemaakt, dus ze weten wat de bedoeling is.
Iedere dag worden twee kinderen aangewezen als “hulp”, ze krijgen een petje op, zodat ze herkenbaar zijn, ze zijn maar wat trots op deze taak en doen hun best.

Lydia & Jane

Lydia en Jane houden supervisie, Jane in de keuken waar de lunch wordt gereed gemaakt, Lydia springt bij daar waar nodig.

Summercamp 1

Paul heeft al meteen vrienden gemaakt en geniet ook van het enthousiasme van de kinderen.

Summercamp 2

De tweede dag is de opdracht een verjaardagskalender maken. Iedere maand heeft een pagina en een afbeelding van een bepaald land, Nederland natuurlijk met een molen. Joyce geeft uitleg over hoe de kalender gemaakt moet worden en ook over de afbeeldingen van de verschillende landen. De kinderen noteren meteen de namen van elkaars verjaardag op de kalender.

Bord met rijst

De keukenbrigade, onder leiding, op afstand, van Jane, zorgt iedere dag voor een heerlijke lunch. Op een houtvuur wordt in een grote pot rijst gekookt, de eerste dag met vis en curry, de tweede dag rijst met vlees en curry. Groente zijn ze niet gewend te eten, dat dwingen we dus nog niet maar vrijdag krijgen ze alleen maar groente, maar op een manier die ze nog niet kennen, we zijn benieuwd hoe dat gaat aflopen.

Lunchen

De afwas is beperkt tot borden, er wordt geen bestek gebruikt, allemaal rijst met een curry sausje heerlijk door elkaar roeren met de hand en zo in je mond steken. Met mondje dicht eten moeten we ze ook nog leren, dat het smaakt is duidelijk, ook de kleinsten komen voor een tweede ronde.

Huis van Educian

Na de lunch wordt alles netjes door de kinderen opgeruimd. De ene groep sjouwt met de tafels, de andere met de stoelen. Tijd om een paar projecten te gaan bekijken, die afgelopen jaar voltooid zijn. Geweldig dat me nog gegund is om het resultaat te bekijken en de trotse en gelukkige families weer te ontmoeten. Eerst gaan we naar Educian, dat is een groot werk geweest. Het oude dak is afgebroken, de balken waren aangetast door termieten en ook moest het dak verhoogd worden om een goede afwatering te krijgen voor de aanbouw. De aanbouw is een slaapkamer, keuken, toilet en douche. Alles netjes betegeld en afgewerkt. Lydia heeft hier samen met de aannemer goed werk verricht.

Groepsfoto in keuken Educian

De hele familie is zo gelukkig, dit hadden ze nooit kunnen dromen, ze zien er goed uit, deze verbetering heeft een positief effect op hun gezondheid en welzijn, dat kun je meteen zien. Zij blij, wij blij. Emy kan haar tranen niet bedwingen, het feit dat we dit samen bereikt hebben en nu kunnen zien wordt haar even teveel.

Drinks in huis Educian

Natuurlijk moet dit gevierd worden met een glas limonade en speciaal voor ons gemaakte carrotcake. Educian maakt me duidelijk dat ze iedere dag voor mijn gezondheid bidt, dit horen we steeds als we bekenden ontmoeten, ze zijn blij om Emy aunty en Peter uncle weer te zien.

Toilet bij Educian

Dat ziet er dus goed uit, eindelijk hebben ze een eigen en schoon toilet in huis. Het lijkt voor ons zo vanzelfsprekend, maar hier..

Rapport Vilroy

Het tweede bezoek is bij Pedrine en haar zoontje Vilroy. Vilroy was een fiets beloofd, als hij goed zijn best zou doen op school, we hebben zijn rapport gezien en hij heeft hem verdiend.

Fiets Vilroy

Kijk maar, of dit de extra inspanning waard was. Hij is er zo super blij mee en Pedrine is ook maar wat blij met de tegels op de vloer, deze hadden we haar beloofd als ze haar huis netjes zou houden voor een langere tijd. Pedrine werkt heel hard, maar verwaarloosde haar eigen huishouden soms. Je mag dan arm zijn, maar dat wil niet zeggen dat je niet moet opruimen. Ze heeft het goed begrepen en alles ziet er nu spic en span uit. Dus zijn de tegels gelegd en wordt het schoonmaken nog gemakkelijker.

Rijst in hand van Pedrine

Vol trots laat ze de rijst oogst van dit jaar zien. Het is een goede oogst deze kee. De helft kan verkocht worden en levert dus dit jaar wat extra’s op.

Baby Fransquina

Twee jaar geleden waren Emy en ik nog op de bruiloft van Fransquina, dochter van Santan. Bij ons derde bezoek vandaag ontmoeten we haar tot onze grote verrassing bij haar moeder Santan. Vol trots laten ze hun dochtertje van zes weken oud zien. Zo te zien is het een goed en gelukkig koppel. Ze hebben het ook financieel goed, Sandry, Fransquina’s echtgenoot werkt op een cruiseschip.

Fransquina met baby

Zoals iedere jonge moeder wordt de baby vol trots aan ons getoond, we worden uitgenodigd om de doop bij te wonen, die zal plaats vinden op 17 mei, maar dan hopen we weer goed en wel thuis te zijn.

Paul Lions

Gisteravond (dinsdag) zijn we op de scooter naar Colva gereden, een toeristisch dorp aan de zee, waar we naar een ons bekend restaurantje wilden gaan, het was toch heerlijk weer en de weg is bekend. Maar waar we dus niet op gerekend hadden was een enorme tropische regenbui met donder en bliksem. Regen in een hoeveelheid die wij normaal nooit te zien krijgen. Gelukkig waren we op tijd binnen en hebben we kunnen wachten tot het weer droog was. Was wel spannend hoor.

*) Deze foto moest perse van Lion Paul

06

05 2015

Wie ver reist kan veel vertellen !

Van huis naar Goa in 61 uur, het lijkt wel een beetje op de titel van een boek van Jules Verne, maar het is ons dus echt overkomen deze keer.
Donderdag rijden we naar Zaventem om daar te overnachten zodat we op tijd zijn voor onze vlucht naar Mumbai.

Vrijdag verloopt, na een uur vertraging in Brussel, de vlucht naar Mumbai ontspannen. Bij aankomst verbazen we ons over de luxe van de luchthaven, zelden zo iets moois gezien, wat een verschil met 25 jaar geleden. Helaas staat de beloofde chauffeur van het hotel niet op ons te wachten, maar na de nodige telefoontjes heen en weer worden we na een uur toch opgehaald. Een vriendelijk jongen die er, naar zijn zeggen, geen probleem mee heeft om 4 personen en de nodige bagage in zijn te kleine auto te vervoeren. “No problem Sir”, Emy’s koffer wordt op het dak van de auto geladen en Joyce kan bij Paul op schoot.

koffer  op autodak

Het is al laat in de avond en we kunnen vlot doorrijden, totdat we een klap horen en in de achteruitspiegel een, voor Emy maar al te bekende koffer, over de snelweg zien schuiven, daar gaat haar bagage !!!! Gelukkig is het van een model waar volgens de reclame een olifant op kan gaan zitten en dat zou hier zomaar eens kunnen gebeuren. Het overige verkeer schrikt hier niet zo van obstakels op de weg en het loopt gelukkig goed af.

Onze vlucht naar Goa op zaterdagavond is, hebben we eerder gehoord vervallen en verplaatst naar zaterdag ochtend om 11.00 uur. Na een korte nachtrust zijn we op tijd op de luchthaven. Als we willen inchecken horen we een hoop kabaal, er wordt behoorlijk ruzie gemaakt in het begin van de lange rij. Als we eenmaal aan de beurt zijn wordt ons vriendelijk verteld dat het vliegtuig overboekt was en daarom al ruim voor tijd vertrokken is. Nu snappen we waarom er zo’n herrie was.

Paniek in luchthaven

We moeten ons melden bij de Duty Manager, een overigens vriendelijke vrouw, maar die geen raad weet met de schreeuwende, gillende passagiers en dus maar een beetje nietszeggend voor zich uit staart. Een van de passagiers geeft haar een klap, dit verandert niets, ook de twee, met automatische wapens, gearriveerde bewakers kijken toe en doen niets. We proberen de gemoederen te bedaren, door te vragen wat dit gegil en geroep hun al opgeleverd heeft, en vragen op een rustige manier aan de vrouw om ons te helpen.
Het wordt ons duidelijk, vandaag is er geen toestel meer dat ons naar Goa zal brengen. We worden op kosten van Air India per taxi naar een hotel gebracht, waar we eten en drinken krijgen. Ons wordt beloofd dat we nu al de boarding passen krijgen voor de vlucht morgenvroeg. Vervolgens lijkt het of er een hele tijd niets gebeurd en niet eerder dan dat we uitgelegd hebben dat ik ernstig ziek ben en ze daar rekening mee moeten houden, krijgen we gehoor en na verloop van tijd komen warempel de nodige papieren. Het beloofde hotel voldoet weliswaar niet aan de minimale eisen die we normaal zouden stellen, maar noodgedwongen accepteren het en zullen we de rest van deze extra dag in Mumbai maar gebruiken om wat rond te kijken.

lift naast hotelkamer

lift in hotel

liftschacht

Naast onze kamerdeur is de lift opengebroken en met een dunne triplex plaat worden we gewaarschuwd dat er gevaar dreigt. Dat dit gevaar er echt is blijkt wel als we voorzichtig in de schacht kijken, die gaat minstens 6 verdiepingen naar beneden. Onvoorstelbaar dat dit niet beter beveiligd is. Gelukkig hebben ze op het bord “DANGER” geschreven, dat helpt.

naambord Gandhiborstbeeld Gandhi

We huren een taxi (airconditioned) en komen met de chauffeur overeen dat hij ons voor 1600 roepies (ongeveer 22 euro) de rest van de dag overal naar toe zal brengen. We bezoeken het beroemde Taj Mahal hotel van Tata, de nabijgelegen Gates of India, het Mumbai huis van Mahatma Gandi, waar nu een museum over zijn leven is ingericht.

Duurste woning in Mumbai

We rijden langs het duurste huis van Mumbai, dit wordt continue bewaakt door het Indiase leger, 600 personeelsleden onderhouden het huis, waar welgeteld 4 mensen wonen, iedere verdieping heeft een andere functie, wonen, slapen, bibliotheek, zwembad, fitness, 4 ondergrondse verdiepingen voor de collectie auto’s en uiteraard een helikopterdek. Wat in de andere verdiepingen gebeurt laat ik maar aan jullie verbeelding over. Op de terugweg naar het hotel rijden we langs een van de vele sloppenwijken van Mumbai. In deze wijk zouden wel 1 miljoen mensen wonen volgens de chauffeur.

FullSizeRender 10

Om twee uur s‘nachts gaat onze wekker, een uur later worden we met een taxi naar de luchthaven gebracht, waar we uiteindelijk na een opnieuw lange vertraging de reis naar Goa kunnen maken. Lydia hebben we kunnen inlichten en we zijn maar wat blij als we vermoeid maar tevreden eindelijk de warme lucht van Goa op ons voelen. Temperatuur 35, gevoelstemperatuur, 45 graden. Het is welgeteld nu 61 uur later gerekend vanaf ons vertrek uit Aardenburg. Maar we zijn er en dat telt.

Joyce en Paul gaan meteen door naar het PAShouse om alle voorbereidingen te treffen voor het Summercamp dat morgen (maandag) zal starten.

04

05 2015