Goa, vierde verslag 7 december 2013

Dinsdag, 3 december 2013

Vandaag hebben de kinderen vrijaf van school, het is het feest van de heilige Franciscus. Veel gezinnen gaan op pelgrimstocht naar Oud Goa, daar in een kerk is het lichaam van deze heilige. Naar het schijnt is dat vrijwel intact. Volgend jaar zal het lichaam te zien zijn, misschien dat we dan ook maar eens gaan kijken.
Alex is gisteren al geweest met zijn twee zoontjes Aaron en Myron. Keurig gekleed voor de gelegenheid, en dat in deze hitte !
img_2718
Esmeralda wil ook graag op de foto bij de Chulha’s.
p1000561
Op naar Pedrine, we willen Vilroy zien, we hebben een cadeautje voor hem meegekregen. Vader Roque wil hem nog snel een schoon shirt aandoen voor op de foto. Het shirt wordt wel niet goed geknoopt, maar wie maalt daar om, het is schoon.
p1000575
Vilroy en zijn vriendjes zijn dolblij met de lego politiemotor. Met Pedrine bespreken we nog de mogelijkheid voor een afdak om de Chulha onder te plaatsen.
p1000574
s‘Avonds gaan we in Margoa eten, morgen is onze trouwdag, genoeg reden voor een etentje. Het zal voor de verandering wel rijst worden! Deze keer gaan we eens met de bus, voor Emy een nieuwe ervaring. In- en uitstappen moet razendsnel, de deur wordt opengegooid, de bus stopt niet eens, het is hier voor de rappe.
p1000579

Woensdag, 4 december 2013

Tussen de dorpen is er rivaliteit wie de mooiste kerststal heeft, een jury gaat ze beoordelen en het is een hele eer als de competitie wordt gewonnen. De kerststallen worden door de kinderen gemaakt, ook hier in Bamborda. Achter een groot blauw zeil wordt er hard gewerkt, de concurrentie mag nog niet weten hoe het eruit gaat zien. De jongens klimmen hoog in de bomen om daar takken uit te hakken voor hun constructie.
p1000582
p1000583
De bouw bij Santan zal binnenkort worden “opgeleverd” door de aannemer, eerst maar eens een goede inspectie doen. Er zijn toch nog wat punten die verbeterd moeten worden. Maar zegt hij: “we zijn nog niet klaar”. We houden hem scherp.
p1000584
Terug in het PAScenter blijken de “tiffin’s” voor de kerstmanden aangekomen te zijn. Dit zijn RVS-gamellen die we dit jaar extra in de manden zullen doen. De vrouwen kunnen daar dan de thee in doen als ze s ‘morgensvroeg op het land gaan werken.
We hebben een aantal vrouwen laten kiezen, zij weten het uiteindelijk het beste.
p1000600
Ook de smid is gekomen, hij heeft een hele partij roosters klaargemaakt voor de Chulha’s. Ze zien er goed uit.
p1000601
Via de mail wordt me gevraagd of ik er deze keer toch wel echt bij ben, ik ben hier de fotograaf dus sta ik bijna nooit op de foto, Om iedereen gerust te stellen, hier dan het bewijs. Voor nog geen € 0,50 wordt mijn hoofd kaal geschoren, lekker fris hier. De “kapsalon” is 2 bij 2 meter, genoeg voor twee klanten en twee kappers.
p1000611
p1000612

Donderdag, 5 december 2013

Voor Frannie gaan we vandaag een “stageplaats” proberen regelen, waar ze ervaring kan opdoen voor haar naaiatelier, dat nu bijna klaar is. Afgelopen maandag waren we in een naaiatelier, waar de jurkjes voor Shruti en Trupti gemaakt zijn. Daar hebben we Peter, de kleermaker en zijn vrouw Santana, leren kennen, met die twee gaan we vandaag eens praten.
p1000621
Het is er druk vertelt hij, er zijn veel opdrachten, die nog klaar moeten voor de kerst en een extra hulp is welkom. We spreken af om vanmiddag nog eens terug te komen met Frannie en dan verder te praten.
p1000618
Vlakbij is de school waar de meeste sponsorkinderen naar toe gaan, deze school heeft meer dan 1000 leerlingen. De voorbereidingen voor de “open deur” dagen is in volle gang, toch mogen we alvast rondkijken en hebben we een goed gesprek met de directrice. De kinderen hebben een grote maquette gemaakt van Verna.
p1000622
p1000623
In de klaslokalen is het een drukte van jewelste, de kinderen zijn nog volop bezig met alles gereed te maken voor de komende dagen.
p1000636
p1000637
p1000642
Terug naar het PAScenter lopen we langs de veldjes, waar de eerste rijst al weer boven water komt.
p1000650
Langs de weg liggen zakken gevuld met as van de oventjes, de as wordt gebruikt om op de velden te strooien.
p1000651
De temperatuur is inmiddels weer hoog opgelopen, we horen dat de kleermakers werkplaats daarom van 12 tot 3 gesloten is, ik haal Frannie thuis op en op de scooter gaan we het kleermakersechtpaar, Peter en Santana, thuis bezoeken. We worden vriendelijk ontvangen en gelukkig zijn ze positief over de stageplaats. Santana vertelt me dat haar vader gestorven is toen ze twee jaar was en haar moeder in verwachting was, toen hebben anderen ons geholpen, zegt ze, dat vergeet ik nooit, daarom willen we, nu we kunnen, ook anderen helpen. Ondertussen doen hun twee kinderen rustig een middagdutje.
img_2726
Hierna bezoeken we Byron, een vriendelijke jongen, die later in de catering zou willen werken op een cruiseschip, zoals veel van de Goan jongens.
p1000655

Vrijdag, 6 december 2013

Om 10.00 uur worden we verwacht op de Marina English High School van Verna, vandaag is de officiële opening van de “open deur” dagen welke georganiseerd zijn ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan.
p1000669
Voor deze opening wordt de Minister van de staat Goa verwacht, horen we als we op de scooter aankomen, en we moeten ons gereed houden, want we zullen aan haar voorgesteld worden en, totaal onverwacht voor ons, vraagt het hoofd van de school ons om samen met het gezelschap alle activiteiten te bewonderen en na de rondleiding een kopje thee met wat versnaperingen te gebruiken. Hier had ik dus echt niet op gerekend, daar sta je dan in je korte broek, Emy heeft gelukkig een jurk aangetrokken, de rest van de aanwezigen zijn ook feestelijk gekleed.
p1000660
Alle kinderen verzorgen hun deel van de presentatie keurig en alles ziet er prima uit, er worden 3d-filmpjes vertoond, natuurkundige proefjes gedaan, voorlichting over voeding en nog veel meer, te veel om op te noemen.
p1000676
p1000680
Een van de jongens heeft een hydraulische kraan gebouwd met plastic injectiespuiten.
p1000688
p1000690
Rochelle Salema heeft een werkstuk gemaakt waarmee ze de broeinesten van de malariamug duidelijk maakt.
p1000689
Als we na de rondleiding thee drinken vraagt de minister naar het werk van Stichting PASpoort, deze ontmoeting zal ons overigens later op de dag nog onverwacht veel voordeel bieden. We zijn blij dat we de school nu eens goed hebben kunnen bekijken en zijn echt onder de indruk van wat de kinderen hier allemaal leren.
p1000685
We rijden vervolgens naar Colva, ongeveer 10 kilometer van het PAScenter. Colva is aan zee en in trek bij vooral Russische toeristen. Nadat we even iets gegeten hebben, worden we op de terugweg aangehouden door de politie. Ze willen mijn rijbewijs zien en vragen of dit mijn scooter is. Rijbewijs heb ik niet bij me en de scooter is gehuurd. Dat is dan 450 roepies voor geen rijbewijs, plus 500 roepies boete, want de scooter heeft als huurscooter geen goed kenteken. Uiteraard zijn we verbaasd, deze regels zijn klaarblijkelijk nieuw en ons niet bekend, maar okay het zij zo, ik zal betalen. Mag ik van u een kwitantie? En nu begint het drama, ineens kunnen we niet meer betalen, maar moet de scooter afgegeven worden en zal een proces-verbaal worden opgemaakt en moeten we voor het gerecht verschijnen. Als dat inderdaad zo is kunnen we maandag niet naar huis!. De officier blijft in de auto zitten en gedraagt zich autoritair en met allerlei documenten wordt ons duidelijk gemaakt dat we goed fout zitten. Toch maar stiekem een foto gemaakt, je weet nooit waar dat goed voor is.
img_2727
Via de mobiele telefoon roepen we de hulp van Lydia in, leggen haar uit waar mijn rijbewijs ligt en zij zal zo snel mogelijk met de auto komen, samen met de aannemer, waarmee we een afspraak hadden. Na drie kwartier wachten zijn ze er en ze gaan onmiddellijk druk in gesprek met de politieofficier, de sfeer is behoorlijk gespannen, maar slaat ineens om, en nadat ons vriendelijk de hand wordt geschud mogen we gaan. Later horen we van Lydia dat ze verteld hebben wie we zijn en welke goede werken we in Goa doen en dat als ze dit doorzetten wij waarschijnlijk nooit meer zullen komen en dat veel mensen daar onder gaan lijden en als klap op de vuurpijl dat de minister ook niet blij zal zijn als ze dit hoort. Voor alle zekerheid zet ik nu mijn helm maar op en rijden we naar huis.
p1000691
Aangekomen in het PAScenter nemen we met de aannemer de begroting van het volgende sanitatie project zorgvuldig door en kunnen we nog behoorlijk besparen op de kosten.

07

12 2013

Goa, derde verslag december 2013

Zaterdag, 30 november 2013

Al vroeg zijn we op weg naar Margao, om 9.00 uur moet de apotheek geopend worden, onderweg is er een file, er is regelmatig politiecontrole, zij controleren tegenwoordig de motor- en scooterrijders, terecht, heel streng op het dragen van een helm, de meeste rijden toch nog zonder en proberen de politie te slim af te zijn door steeds een omweg te zoeken, het is gewoon komisch om te zien dat kat- en muisspel. In Margao laden we de telefoon op en ook kan het tweede verslag verzonden worden. Afval is grondstof, maar zover zijn we hier nog niet, het wordt zomaar langs de weg gegooid, wat een stinkende puinhoop.
p1000323
Rond het middaguur zijn we weer in het PAScenter. Vanmiddag willen we een aantal sponsorkinderen bezoeken. Eerst gaan we naar Rosa en haar dochter Michelle. Michelle is een ijverige leerlinge en wil later graag op een bank werken. Omdat ze een handicap heeft, maar vooral een slimme meid is, zal ze later zeker in aanmerking komen bij een staatsbank.
p1000339
We gaan verder naar Alex en zijn twee zoontjes Aaron en Myron, helaas zijn ze niet thuis, dat zal dan later nog eens moeten. We worden aangesproken in Konkooni door twee vrouwen, ze twijfelen er geen moment aan of we hun verstaan, geen woord dus, met handen en voeten proberen we duidelijk te maken dat we terug zullen komen.
Als we iets verder lopen zien we een heleboel kinderen met elkaar spelen op een open veld, het doet ons herinneren aan onze jeugd, toen was dat bij ons ook gewoon, nu zitten ze allemaal achter een computer.
p1000358
Aaron is er ook, met hem kunnen we wel Engels praten, zoals ook met Ruella, dochter van Remit, twee prachtige kinderen, alle twee zijn ze in het sponsor-programma opgenomen, ze zien er alle twee goed uit.
p1000355
p1000356Iets verder is een veld waar de rijst al geoogst is en nu groente en watermeloen is geplant. Hoewel de moesson al voorbij is heeft het de afgelopen nacht nog volop geregend. Je kunt je voorstellen hoe blij ze daarmee zijn.
p1000361
Vanavond is dan eindelijk het trouwfeest van Fransquina en Sandry, tegelijkertijd trouwt ook Sandry’s broer, een dubbel feest dus, maar eerst natuurlijk de kerkelijke inzegening om 4 uur. We worden om half acht verwacht in de Panchayat Hall in Raia.
p1000368
p1000369
Omdat we niet als eersten willen aankomen gaan we een uur later, tot onze verbazing is de hal nog leeg, op de band na, zij proberen de versterkers uit, in de lege hal is dat een enorm kabaal, het doet pijn aan onze oren, dus gaan we naar buiten. Daar staan honderden stoelen gereed. Omdat er drie families uit drie verschillende dorpen bij betrokken zijn worden er zo’n 800 gasten verwacht. Voorlopig zijn wij met ons vieren de enige, het is al 9 uur !
p1000370
Uiteindelijk komen de andere gasten dan toch aan, met bussen worden ze aangevoerd, vanuit verschillende dorpen. Alle vrouwen in prachtig gekleurde jurken, zelfs de allerkleinste kinderen zijn erbij, net als hun moeders in kleurige jurkjes. De mannen en jongens hebben vrijwel allemaal een donker pak aan en lopen zo trots als een pauw rond.
p1000398
De bruidsparen komen als laatste binnen, de volgende foto’s vertellen het verhaal
p1000377
p1000381
p1000382
p1000388
p1000391
Nadat de bruidsparen de dans geopend hebben en het buffet geopend is, waar iedereen op afvliegt, het is immers al half elf geworden, wordt de volumeknop opengedraaid en gaat het dansfeest los, en wie dansen er ?? Honderden jongens en mannen, gaan in hun donkere pak uit hun bol en als ik vijf vrouwen op de dansvloer tel zijn het er veel.
p1000404
p1000428
Ook Sweety, nichtje van de bruid, een sponsorkindje uit Quepem is op het feest, we spreken af om ze morgen te bezoeken. Om één uur is het feest ineens afgelopen, iedereen de bus in en naar huis.
De moeders van de bruiden nodigen, volgens gebruik, officieel ieder hun bruidspaar uit voor de lunch morgenmiddag. Of die daar nu echt op zitten te wachten…
p1000411

Zondag, 1 december 2013

Omdat alle kinderen vandaag geen school hebben en dus thuis zijn is dit het moment om er zoveel mogelijk te bezoeken. Eerst naar Sweety en haar moeder Antonata, zij wonen in Quepem, zo’n twee uur met de bus hiervandaan, ze zijn gekomen voor het trouwfeest, een uitgelezen gelegenheid om met ze te praten. Sweety wil graag een briefje schrijven aan haar sponsorvriendinnetje, van wie ze een schilderijtje heeft gekregen.
p1000431
De thermometer maakt vandaag weer overuren, op de scooter krijgen we wat verkoeling als we naar Juliette en haar gezin rijden. Juliette en haar man hebben twee kamertjes, geen watervoorziening en geen toilet, ze moeten hun behoefte doen in de bosjes en zich buiten wassen als het donker is.
p1000444
Deze week gaan we met de aannemer kijken wat hier mogelijk is, maar het eerste probleem dient zich al aan, achter de hut, de enige plaats om iets te maken, ligt een diepe oude waterput.
p1000439
Die zal eerst gedempt moeten worden. Juliette komt ineens met een oude vloertegel aan en legt die op de grond, ze probeert ons duidelijk te maken dat ze wel heel graag tegels op de vloer zou willen. We zullen zien of er voldoende ruimte in de begroting is.
p1000445
In het PAScenter is Remit druk bezig met het openen van de mallen van een Chulha.
p1000449
We gaan weer heuvel op naar Conceicao Gama, met haar zonen Desmond, Alwyn en Milroy. We hebben van de sponsoren kadootjes meegekregen, Milroy is eerst wat verlegen, maar als hij het speelgoedautootje ziet gaat dat snel over.
p1000475
We vragen Desmond een briefje te schrijven, als toekomstdroom heeft hij, wat een verrassing, profvoetballer worden.
p1000464
Pedrine en Virloy zijn niet thuis, net als Alex en Aaron en Myron zijn ze naar oud Goa om het feest van St. Franciscus te vieren. We zullen een van de komende dagen weer terug moeten komen. Dan maar naar Conceicao Pereira met haar dochters Jennifer, Melcia en Richa, volgens de buren zijn zij ook naar Oud Goa. Gelukkig treffen we Stacey en Sunny wel thuis. Zij zijn een prachtig voorbeeld voor ons project. Stacey is nu tweedejaars studente rechten en Sunny werkt op kantoor bij de elektriciteitsmaatschappij. Indertijd heeft Joyce ervoor gezorgd dat, met hulp van sponsors, het huisje van deze twee weeskinderen werd afgebouwd. Nu vertelt Sunny me dat hij bij de bank een lening heeft aangevraagd om nog wat verbeteringen aan te brengen in de keuken en ook nog tegels op de vloer. Ze zijn dus zelfredzaam geworden, en daar gaat het ons om.

Maandag, 2 december 2013

Vanmorgen hebben we een afspraak met de aannemer, we gaan naar Educian’s huis, dat willen we als onderdeel van het sanitatieproject verbeteren. Educian woont hier met haar echtgenoot en drie kinderen. Ze hebben een stenen huisje met een kleine kamer en een slaapkamer, koken en wassen doen ze in de oude hut die daarnaast staat.
p1000222
Jaren geleden mocht de familie hier een hut bouwen van de landlord. De hut mocht alleen maar muren van cocosnootbladeren hebben. Om daar te mogen wonen moest het hele gezin, ook de kinderen, voor niets werken op het veld de landlord. Kwamen ze soms niet op het werk dan werd de hut verbrand en de bewoners weggejaagd. Om te voorkomen dat tijdens de moesson het water in de hut kwam werd met modder een kleine wal gemaakt, deze wal werd beetje bij beetje opgehoogd, en zo zijn de oude hutten met muren van modder ontstaan. Later heeft de overheid bepaald dat de hutten die op het terrein van de landlord stonden niet meer door hem mochten worden weggehaald en zo kregen de arme mensen het recht om er te blijven wonen, terwijl de grond toch van de landlord bleef. Dit alles maakt de eigendomsrechten erg gecompliceerd en moeten we steeds alles zorgvuldig uitzoeken voordat we een steen kunnen verleggen. Het gevolg is ook dat als er meerdere zonen in een gezin zijn en zij een gezin willen stichten, het huis verdeeld moet worden, zodat gezinnen in één kamertje moeten wonen, zonder welke voorziening dan ook. De vraag is nu ook hoe dat moet met de volgende generatie, dan kun je niet meer verder verdelen, het is nu al een probleem. Het enige antwoord dat ik kan bedenken is zorgen dat de kinderen een opleiding krijgen en zo kunnen ontsnappen aan de armoede.
p1000232
Van Educian gaan we naar Conceicao Pereira met haar drie dochters Jennifer, Melcia en Richa. Vol trots laten ze de bedden zien die we in mei voor ze gekocht hebben. Ook bezoeken we Esperanza, Desmond en zijn zusje Swizel, voor allemaal hebben we een paar kadootjes.
p1000496
Dan naar Margao, waar we op bezoek gaan bij Soccorine, met haar twee dochtertjes Riya en Rochelle. Soccorine is 31 jaar en al twee jaar weduwe. s ‘Morgensvroeg om zeven uur gaat ze op de vismarkt droge vis sorteren. Voor 9 uur moet Riya naar school gebracht worden, Rochelle, pas zeven jaar, gaat alleen naar school, om 10 uur is Soccorine terug om voor andere families eten te koken. De rest van de dag tot zeven uur s ‘avonds werkt ze bij verschillende families. Ondertussen is Rochelle om vier uur thuis gekomen en zij kookt dan de rijst voor de avond en doet de handwas want alle kleren moeten dagelijks gewassen worden. Zeven jaar, zo klein en dan al zoveel werk, als ze hiermee klaar is begint ze aan haar huiswerk voor school.
p1000511
Kijk eens naar de rapportcijfers van Rochelle, daar kan ze meer thuis komen, het is een slimme meid.
p1000517
Op weg naar huis kunnen Shrupti en Trupti, twee zusjes van 13 en 14 jaar, meerijden, ze gaan naar school bij de nonnen en hebben hun schooluniform nog aan. Hun vader is overleden en de moeder is verslaafd aan de drank.
p1000539
We gaan met ze naar de kleermaker, waar we, voor kerstmis, twee nieuwe jurkjes voor ze hebben laten maken. Ze zien er prachtig uit, twee mooie meisjes. De werkplaats van de kleermaker is een paar vierkante meter, toch werken er de hele dag vier personen.
p1000543
p1000546

03

12 2013

Goa, tweede verslag november 2013

Donderdag, 28 november 2013

De voorbereidingen voor het huwelijksfeest aanstaande zaterdag van Fransquinha en Sandry zijn in volle gang, ons is gevraagd om naar de DOS ceremonie te komen, dus de scooter gepakt en maar eens gaan kijken. Geen idee wat ons te wachten staat. Frenny, Fransquinha’s jongere zus staat ons al op te wachten en ze legt ons uit wat er te gebeuren staat. Alle vrouwen van de familie en uit de buurt zijn erbij betrokken, het is een gekakel van jewelste. Alle roddels en dorpsgeheimen worden uitgebreid besproken.
p1000197
Het vruchtvlees van kokosnoten en een soort nootjes wordt met heel veel suiker gemengd en in een enorme vijzel gemengd en daarna op houtvuur gekookt.
p1000117
Emy laat zich niet onbetuigd en begint enthousiast in een grote pan te roeren.
p1000204
Als het afgekoeld is wordt de gele massa in een dikke plakken op een tafel uitgesmeerd en worden er koekjes van gesneden. Morgen gaat een groot deel mee met de aanstaande bruidegom, die dat dan aan zijn familie en dorpsgenoten kan uitdelen. De rest blijft hier voor het hele dorp. Er is vast genoeg als je ziet in welke enorme pannen geroerd wordt.
p1000148
Fransquinha laat vol trots haar kast zien. Het is traditie dat de bruid met de bruidegom meegaat naar zijn dorp en intrekt bij de schoonfamilie, zij moet een kast meenemen met haar “uitzet” en allerlei huishoudelijke artikelen. Wij mogen ons cadeau morgen pas geven, dat zal dan samen met alle andere geschenken uitgestald worden, zodat iedereen kan zien hoeveel de bruid meeneemt. Als de bruid naar idee van haar schoonfamilie niet genoeg meeneemt, zal haar dat de rest van haar leven aangewreven worden.
p1000150
Voordat we terug gaan naar het PAScenter krijgen we nog een traditionele Goan maaltijd, gelukkig is er een vork voor ons geregeld en hoeven we niet met onze handen te eten. Het smaakt prima, witte rijst, een gebakken visje, groente “ladyfingers” genaamd en kleine schelpjes. Iedereen kijkt ons verwachtingsvol aan of we het lekker vinden en gelukkig is dat ook zo.
p1000199
Van hieruit rijden we naar het gezin van Educian. Haar dochter Janifa is thuis en heeft een grote pot water op het houtvuur staan, “dat is voor mijn moeder, die kan zich dan wassen als ze straks thuiskomt van het werk op het veld” zegt ze. Op onderstaande foto is de “badkamer” goed te zien.
p1000226
De jongens Steven en Lester zijn uit school en met vriendjes aan het voetballen, dat is wat ze later hopen te worden: profvoetballer. Een prima idee vinden we, maar toch maar goed je best blijven doen op school, dan heb je een plan B.
p1000230
Rond het huis is alles keurig opgeruimd, maar de laatste moessonregens hebben de aanbouw aan het huisje vernield, een nieuw project dient zich hier aan.
p1000231
We gaan verder naar Mugrupoi, de schemering valt, dus moeten we haast maken, in het donker rondrijden is hier levensgevaarlijk. Iedereen loopt op straat, in donkere kleding, je ziet ze pas op het allerlaatste moment. Als we aankomen rennen de kinderen op ons af, ze kennen ons maar al te goed en weten dat Emy altijd iets meeneemt voor ze. Het is zoals altijd hier een groot feest.
p1000246

Vrijdag, 29 november 2013

Ook de komende twee dagen zullen voor een belangrijk deel in beslag genomen worden door de voorbereidingen van het aanstaande huwelijk, om één uur worden we vandaag verwacht met onze geschenken en krijgen we weer een traditionele Goan maaltijd. Maar eerst gaan we nu naar het strand in Betalbatim om daar alvast een kinderfeest te regelen.
img_2707
We willen zondag 8 december onze trouwdag vieren met de meeste sponsorkinderen door ze in een bus mee te nemen naar het strand en ze daar eens lekker te laten eten en ook spelletjes met ze spelen, ze wonen gemiddeld zo’n kwartiertje rijden van de zee, maar komen er nooit. Wij kijken er in ieder geval al naar uit en reken maar dat ze het prachtig zullen vinden.
Vlak bij zee staat een bord dat het strand een rookvrije zone is, we kijken er met verbazing naar, want de rook van de kookvuren in de hutten lijkt ons een veel groter probleem.
img_2706
Gelukkig loopt ons Chulha (rookvrije oventjes) programma steeds beter, dat zal meer opleveren dan niet mogen roken op het strand.
p1000218
We komen op tijd voor de MATTO ceremonie, meer dan 150 mannen, vrouwen en kinderen uit de buurt zijn erop afgekomen. De muziek staat keihard aan, iedereen zal weten dat er iets bijzonders aan de hand is.
p1000265
De meeste belangstelling gaat uit naar de geschenken die de bruid meekrijgt van de familie. Alles wordt pontificaal uitgestald en uitvoerig becommentarieerd door de vrouwen uit de buurt. We zouden maar wat graag begrijpen wat er allemaal geroddeld wordt. Om drie uur komt de aanstaande bruidegom met een vrachtwagentje alle spullen ophalen, hij moet op de weg blijven, want hij mag het terrein niet betreden.
p1000277
Ook Educian is aanwezig, gisteren waren we nog bij haar thuis en zagen we welke ravage de moesson had aangericht. Gisteravond hebben we besloten dat de aannemer een tekening en begroting kan opmaken en als we met hem tot overeenstemming komen zal dat een van de volgende projecten zijn. We vertellen haar nog niets, eerst de plannen en de cijfers zien.
De eerste bestellingen voor de kerstpakketten zijn al geregeld, de prijs-onderhandelingen vallen deze keer mee, ze kennen ons inmiddels. Nu nog de kip en de kersttaart, daar gaan we een andere keer voor op stap.

s’Avonds half acht zijn we weer present bij Santan, nu voor de ROZ ceremonie. Eerst wordt er gebeden en gezongen.
p1000293
Dan wordt met een plastic zeil en planken op de grond een soort kuip gemaakt. Daarin twee krukjes, een voor de bruid en een voor het bruidsmeisje. Een grote bak met kokosmelk gemengd met water wordt gereed gezet. Als de meisjes eenmaal zitten wordt dit mengsel om beurten door alle aanwezigen over hun hoofd gegoten. Gelukkig maar voor ze dat er verwacht wordt dat iedereen die dit doet wat geld in een bakje gooit.
p1000308
De arme kinderen zijn in een mum van tijd drijfnat en zien er niet echt gelukkig meer uit.
p1000303
De jongens hebben dan ook nog een verrassing in petto, behalve de melk worden ook eieren op hun hoofd kapotgeslagen. Duidelijk geen verse eieren, het stinkt en de meisjes worden er ziek van.
p1000305
Wij mogen natuurlijk niet achterblijven dus ook maar wat over hun hoofd gegoten, hopelijk maakt onze gift in het schaaltje alles weer goed. Morgen de bruiloft, we zijn benieuwd, het is een hele bijzondere ervaring dit alles eens mee te mogen maken, we worden aangesproken als Aunty Emy en Uncle Peter, ze beschouwen ons als familie.

30

11 2013

Goa, woensdag 27 november 2013

Dinsdag, 26 november 2013

Het is nu dinsdagmiddag drie uur, Emy en ik wachten op de vlucht van Mumbai naar Goa. Zondagavond, bijna twee dagen geleden nu, zijn we uit Aardenburg vertrokken.
Als de mededelingen hier correct zijn komen we waarschijnlijk rond zes uur aan in Goa. Of dit nu aan een slechte planning ligt of aan de vertragingen, ik houd het ’t maar op het laatste. De kamers van ons hotel in Mumbai blijken drie maanden geleden gerenoveerd te zijn, als ik denk aan ons laatste verblijf daar, was dat ook niets te vroeg. Maar eerlijk is eerlijk, het ziet er prima uit en eigenlijk is dat wat in Mumbai op veel plaatsen opvalt, je merkt duidelijk dat de conjunctuur hier een opgaande lijn te pakken heeft de laatste jaren. Er moet nog heel, heel veel gebeuren, maar er wordt hard aan gewerkt, dag en nacht gaat het hier door. Ook de luchthavens, nationaal en internationaal, zijn vrijwel volledig vernieuwd en dat merk je onder andere (gelukkig maar) aan de toiletvoorzieningen. Maar ook aan de wegen, overal worden zogenaamde “bovenwegen” aangelegd, dat is een weg op pilaren boven een bestaande weg.
p1000097
Op de vlucht van Mumbai naar Goa vraagt een Indische medepassagier of ik ook Rotarian ben, hij blijkt in Amerika te wonen en is op weg om bij twee clubs in Goa een lezing te verzorgen en zal dan met zijn Amerikaanse thuisclub geld doneren voor dialyseapparatuur in twee klinieken. We wisselen visitekaartjes uit en zullen zeker contact houden. Een bijzondere ontmoeting, die zeker nog vervolg zal hebben.
Aangekomen bij het PAScenter zien we dat de produktie van de Chulha’s (rookvrije oventjes) in volle gang is, een paar oventjes staan gereed om afgewerkt te worden en een is nog ondergedompeld in een vat met water. Dat moet gedurende tien dagen om het beton uit te harden.

Woensdag, 27 november 2013
Vanmorgen gaan we eerst naar Santan, nieuwsgierig als we zijn naar de verbouwing van hun huis. Voor Santan’s dochter Frenny wordt, met hulp van een sponsor, een naaiatelier met paskamer gebouwd en tegelijkertijd wordt een keuken en een extra slaapkamer en een douche gebouwd, zodat haar zoon apart van de meisjes kan slapen.
p1000098
We ontmoeten ook Fortunato, de aannemer, die vol trots vertelt vaak in de haven van Rotterdam te zijn geweest als opvarende van een vrachtboot. Op een aantal plaatsen is noodgedwongen afgeweken van de bouwtekeningen, maar wordt ons uitgelegd, dat was nodig, omdat een buurman duidelijk maakte dat niet op zijn grond gebouwd mocht worden. “My property” is hier een vaak gehoorde opmerking en kom daar niet aan, want dan is het oorlog. Fortinato heeft het, samen met Lydia, diplomatisch opgelost en we zijn tevreden met wat we zien. Dat de arbo-wetgeving hier nog niet is doorgedrongen kun je zien aan de tijdelijke elektrische bekabeling voor de bouwers, die ook nog eens op blote voeten lopen op een natte vloer, levensgevaarlijk! Ze proberen me te overtuigen dat alles prima in orde is en er geen enkel gevaar voor ze is. Toch dring ik er op aan dat het aangepast wordt, volgende keer zal wel blijken of ze luisteren!? De komende weken zullen we de vorderingen van de bouw kunnen volgen.
p1000105
De bouw komt nu een aantal dagen stil te liggen, want de oudste dochter, Fransquina, trouwt aanstaande zaterdag en de voorbereidingen voor het feest zijn in volle gang. Dat ze een aanstaande bruid is kun je zien aan de vele armbanden die ze nu moet dragen. ook mag ze het huis niet verlaten tot de huwelijksdag.
p1000106
Buiten ligt de koeienstront al gereed om het terrein voor het huis mee in te smeren. Daarmee wordt de boel netjes opgeknapt en ziet het er weer allemaal fris uit en kan de feesttent opgezet worden.
p1000107
De uitnodigingen voor het feest lagen al op ons te wachten in het PAScenter. Het zal een bijzondere ervaring zijn dat eens mee te maken.
Hierna gaan we naar Margao, op zoek naar een passend huwelijksgeschenk en brengen we een bezoek aan de bank om de laatste mutaties op te vragen. Helaas het computersysteem heeft de geest gegeven, maar ons wordt verzekerd dat vanavond alles weer zal werken en we dan alsnog de gegevens kunnen afhalen. We wachten het wel af. In een internetcafé hebben we even kontakt met het thuisfront, goed te weten dat daar en hier alles OK is.

27

11 2013

Kerstpakketten voor 300 gezinnen

In India is het nu 35 graden, nog amper vier weken en dan is het weer kerstmis. Voor ons gevoel gaat dat niet samen, maar in Goa is het niet anders. Ruim driehonderd gezinnen hopen ook deze kerst weer een voedselpakket van ons te ontvangen en daarom gaan we de komende weken tijdens ons werkbezoek de markt op om inkopen te doen en zullen we samen met de dorpsraad kijken of onze lijst met namen nog aangepast moet worden. We zullen ook nu weer verslag doen van deze en al onze andere activiteiten voor het PAS project op deze website. Alvast veel dank voor jullie steun.
kaart_voorkant
kaart_achterkant

23

11 2013

Hulp gevraagd voor sanitatie- en renovatieproject.

We hebben een probleem, in het verslag van ons werkbezoek in mei, hebben we geschreven over ons bezoek in Madol aan Conceicao. We hebben daar toen uitvoerig gekeken naar de noodzaak om hun huis te voorzien van een toilet met septictank, een douche, een keukentje en dus ook stromend water. Nadat we alle wensen op een rijtje hadden gezet, hebben we de aannemer gevraagd een offerte te maken en ook alle bouwtechnische problemen te benoemen. Nu blijkt dat als we de plannen willen realiseren we het dak van het huis gedeeltelijk zullen moeten verhogen en voor het graafwerk van de septic tank zal een graafmachine moeten worden ingehuurd, omdat de bodem rotsachtig is. Dat heeft uiteraard gevolgen voor de begroting. We gunnen dit gezin zeker alle genoemde verbeteringen, maar het moet wel binnen ons jaarbudget passen en dat doet pijn. Hopelijk vinden we nog enkele sponsoren om dit project toch te kunnen realiseren.
Als je op onderstaande link klikt kun je de begroting met tekeningen bekijken.
Bouwtekening renovatie Pereira huis

22

08 2013

Bekijk de briefjes van Jennifa, Michelle, Byron en Steven

Deze week is Lydia op ons verzoek naar Nederland gekomen, zodat we
alle lopende projecten nog eens goed kunnen doorspreken en ze de
gelegenheid heeft om een aantal sponsor families te ontmoeten.

Ook heeft ze een aantal briefjes meegenomen, die de kinderen hebben geschreven.
Als je op de kaart klikt krijg je een vergoting te zien.

Als je de briefjes wilt lezen klik dan op onderstaande links:

Brief Jennifa
Brief Michelle
Brief Byron
Brief Steven

12

08 2013

Laatste dagen werkbezoek mei 2013

Vandaag zijn we uitgenodigd voor een lunch bij Conceicao en de meisjes. Hiermee willen ze ons bedanken. Omdat het zondag is gaan de meesten naar de kerk. Vroeg in de ochtend komen de eersten al naar het PAShouse om ons te zien om alle grote en kleine problemen te bespreken.

img_0410_0

Ook na de kerk is het een komen en gaan van gezinnen. Allemaal netjes gekleed, de jongetjes en de mannen in lange donkere broeken en overhemden met lange mouwen, de knoopjes tot boven toe gesloten. De vrouwen en meisjes in gekleurde blinkende kleren, mij lijkt het allemaal polyester, ook lekker met dit warme weer, wij zitten op de veranda van het PAShouse, met korte broek, zo luchtig mogelijk gekleed.

Het is zo druk dat we ons uiteindelijk nog moeten haasten om op tijd bij Conceicao te komen, het is inmiddels bijna 13.00 uur. Als we aankomen staat er een tafeltje voor vier gedekt, gelukkig hebben ze het bestek, dat hun sponsor in een pakketje heeft opgestuurd gereed liggen en moeten we niet, zoals hier gebruikelijk, met ons handen eten.

p1020491

Wel leuk om ook eens te doen, maar ik vind het maar een gedoe. We krijgen rijst met curry, hoe kan het anders. De hele familie is gekomen om te zien hoe wij zitten te eten. Alle broers, ooms, tantes aangetrouwde familie met alle kinderen staan naar ons te kijken. Ze verzekeren ons dat ze al gegeten hebben, we hopen maar dat het waar is.

p1020489

We hebben een meetlint meegenomen om de maten te nemen van de toekomstige toilet en doucheruimte en er wordt uitgebreid door iedereen overlegd waar de kookgelegenheid zal moeten komen. Het wordt nog een heel karwei. Nu alle mannelijke familieleden er toch zijn, laat ik ze een voor een beloven dat ze allemaal gaan helpen met het graaf- en sjouwwerk. Ik verzeker ze dat we in november terugkomen en dat ik het Conceicao zal vragen. Geen probleem, met een brede glimlach wordt plechtig beloofd mee te helpen, zij zullen het graafwerk doen, als de vrouwen de modder maar wegdragen!

Na het eten gaan we nog naar Esperanza en haar drie kinderen, Desmond, Jose-Marie en Swizel. Desmond is de jongen die in het vuur is gevallen en zijn handen heeft verbrand. Het wordt me nu ook duidelijk waarom hij met zijn ene been wat slepend loopt, toen hij zeven was kreeg hij polio.

p1020505

Terug in het PAScenter nemen Patrick en ik de scooter en gaan we nog naar een paar gezinnen om gedag te zeggen. Morgen vertrekken we naar Mumbai, daar blijven we een nacht slapen. Omdat we ‘s-avonds laat vertrekken naar Dubai, waar we ruim acht uur moeten wachten op onze verbinding naar Amsterdam, kunnen we dinsdag de stad verkennen.

img_6550

img_6587

p1020619

p1020629

We kunnen terugkijken op een geslaagd werkbezoek, veel gesproken, veel gezien en
waar wij en ook alle sponsoren heel tevreden over kunnen zijn, zijn de goede schoolresultaten van alle kinderen. Het is weer een mooie reis geweest, voor Patrick zijn eerste ervaring met India en ons project. Goed dat hij er deze keer bij was, alleen had ik nooit zoveel kunnen doen en dank zij hem hebben we nu veel foto’s en korte filmpjes. In november hoop ik met Emy en Joyce weer terug te komen.

22

05 2013

Zaterdag, 11 mei 2013

Al vroeg in de ochtend gaan we op stap met Lydia, ten eerste hebben we opnieuw een druk programma, maar ’s-morgens is de temperatuur ook een stuk draaglijker en vanmiddag zou ik graag een paar verslagen op de site zetten.
Vorig jaar november is een gezin hulp komen vragen, maar omdat ik toen ziek werd hebben Emy en ik ze niet meer kunnen bezoeken. Nadat Lydia en Jane meer te weten waren gekomen over de achtergrond van dit gezin, is besloten om ze op te nemen in het sponsorprogramma. Toch willen we ze zelf bezoeken en dus ga ik met Patrick op bezoek bij de Chatri’s. Manjula bleef, na het overlijden van haar echtgenoot in 2003, achter met drie kleine kinderen. Een jaar later werd Manjula geadviseerd om samen met Balram een weduwnaar sinds 2002,ook met drie kinderen, te trouwen en samen voor de zes kinderen te zorgen. Alleen zou ze het niet redden. Balram is schildersknecht, Manjula zorgt voor het huishouden van de “landlord”. Het werk van Balram is geen vast werk dus het inkomen is niet zeker. Zij verdient per dag Rs 200, 6 dagen per week, soms heeft ze maar werk voor 4 dagen. Hij verdient Rs 250 per gewerkte dag.Je moet ook hier geen helderziende zijn om direct door te hebben dat hier hulp dringend gewenst is. Gelukkig hebben we voor dit gezin al een sponsor gevonden en gaan de kinderen al naar school. We bekijken de schoolrapporten en maken van alle kinderen een foto terwijl ze een schoolbordje vasthouden met hun naam op. Ook hier valt ons weer op dat, hoe arm ze ook zijn, weliswaar oude, maar schone kleren aanhebben. Hoe ze dat voor elkaar krijgen snap je niet, wij zien overal stof en vuil.
chatri-1chatri
Nu op weg naar Conceicao Fernandes, gisteravond sprak ik haar nog, met Neha, een van haar dochtertjes, in het PAScenter. Ze heeft drie kinderen, twee meisjes en een zoon. We kennen haar al langere tijd en op de hut, waarin ze wonen hebben we vorig jaar een nieuw dak gelegd, maar nu wordt het tijd om de rest eens aan te pakken. Er is een binnenmuur die op omvallen staat, het zijn gestapelde brokken steen, die met koeienmest bijeen worden gehouden. Deze muur staat naast het bed waarin ze met z’n vieren slapen. Als ik er voorzichtig tegen duw zien we hoe wankel deze constructie is, je moet er niet aan denken wat er gebeurt als ze omvalt terwijl ze liggen te slapen. Op onderstaande foto zie het bed met links de muur.
slaapkamer
Het schoolbordje komt weer goed van pas, want ook hier maken we foto’s van de kinderen, maar we gebruiken het ook om een plattegrond te tekenen, hoe we de hut zouden kunnen veranderen, liefst meteen goed aanpakken, met toilet en wasruimte, maar ook een extra slaapkamertje, want het is niet langer wenselijk dat de zoon samen met de meisjes en zijn moeder in een bed blijft slapen, ze worden te groot.
leitje
Als de elektriciteit ter sprake komt, blijkt er een dun kabeltje van de buren met een lamp te zijn. Conceicao heeft al twee jaar de rekening niet kunnen betalen en is al een hele tijd afgesloten van de stroom. Ze laat een laatste herinnering zien van 2200 roepies, ongeveer € 30,00, die ze niet kan betalen. We beloven niets, eerst willen we de kosten kennen van de verbouwing, ook moeten ze beloven dat een deel van het graafwerk door hun zelf wordt gedaan, met hulp van vrienden, buren en familie. Het probleem van de stroomrekening zal door ons worden opgelost. Jane zal meegaan naar het kantoor, want we zullen een garantie moeten afgeven dat de rekeningen in het vervolg wel betaald gaan worden.
rekening
Volgende stop is de familie Costa, hun zoon Byron wordt gesponsord. Byron heb ik al twee jaar niet gezien, iedere keer ben ik hem misgelopen, of hij was naar familie, of hij was op school. Wat is die knul gegroeid, ik herken hem bijna niet meer. Het gaat goed met hem, maar we merken wel dat zijn vader een grote invloed op hem heeft. Als we Byron vragen wat hij later wil worden, wordt hij wat zenuwachtig en durft eigenlijk geen antwoord te geven. Laten horen we van Lydia, dat hij heel creatief is en graag schrijver, dichter of toneelspeler zou worden. Dat past niet in het plaatje van de ouders, dus wordt het nog lastig voor hem. Zijn vader werkte, voordat hij een beroerte kreeg, in de Golf en hadden ze een redelijk inkomen, dat kun je ook zien aan het huis, dat is goed gebouwd en vergeleken met de andere die we bezoeken best mooi. Maar nu hebben ze nauwelijks inkomen meer en daarom is Byron opgenomen in het sponsorprogramma. Byron is een vriendelijke en sympathieke jongen, die, dank zij de steun, zijn weg vast zal vinden in de toekomst.
byron
In Margao gaan we op zoek naar ledikanten en matrassen voor Conceicao, Jennifer, Melcia en Richa, dat hebben we beloofd. We zoeken metalen ledikanten en Lydia gaat eerst alleen onderhandelen met de winkeliers, want als ze ons zien wordt de prijs meteen hoger. We komen er nog niet helemaal uit, ze vragen teveel, dus lopen we weg, maandagochtend hebben we nog tijd voor verdere onderhandelingen.

Nu we toch in Margao zijn willen we op zoek naar Socorine Miranda. Door anderen zijn we op dit gezin geattendeerd. Socorine, ook weduwe, heeft twee dochtertjes, Rochella en Rhea en ze zorgt voor haar schoonmoeder. De hut meet ongeveer tien vierkante meter, hier moet het allemaal gebeuren. Socorine krijgt van de overheid per maand 2000 roepies (70 roepie is 1 euro) en heeft verder geen inkomen. Rochelle is acht jaar, Rhea vijf. Socorine’s echtgenoot is in 2010 overleden. Rochelle is veel te klein voor haar leeftijd, maar kijkt ons met slimme oogjes aan en spreekt prima engels. Als we haar schoolrapportje zien, blijkt dat ze de beste van de klas is en zelfs het hoogste scoort van de school. Wat zou dat kind allemaal kunnen bereiken, volgens ons is ze superintelligent. Een extra reden om haar op te nemen in het sponsorprogramma, nu nog een sponsor vinden. Laat maar weten !
socorine
Eind van de dag gaan Patrick en ik opnieuw naar een hotel, waar we mogen internetten, zodat de verslagen op onze site komen. In het hotel is een Punjab huwelijk, we worden meteen gevraagd om erbij te komen en mee te doen aan de “Bollywood” dansen. Dat doen we natuurlijk, maak dat eens mee. Echt waar, het staat op film. Na twintig minuten vinden we het mooi genoeg en nemen we afscheid en gaan terug naar het PAScenter om verder te gaan met ons werk. Toch leuk om eens mee te maken.

15

05 2013

Vrijdag, 10 mei 2013

Gisteren was een lange en vermoeiende dag, tegen mijn gewoonte in kon ik het niet meer opbrengen om mijn verslag te schrijven, Patrick en ik zijn totaal versleten. Vandaag dan maar vroeg opgestaan om eerst het schrijfwerk af te maken. Vandaag willen we de laatste verslagen nog op de site zetten.

Gisterochtend was het “spreekuur” in het PAShouse, de ene na de andere familie komt om hun problemen te bespreken, de kinderen hebben hun schoolrapport meegenomen. Van elk rapport maken we een foto voor ons dossier en van ieder kind wordt een foto gemaakt, terwijl ze een schoolbordje in hun handen hebben met naam en leeftijd op. Het probleem voor ons is dat iedere keer als we hier zijn, de kinderen zoveel veranderd zijn, je zou ze niet meer herkennen en het zijn er ook zoveel.
sirjana

Extra tijd nemen we voor de familie Bahadur, zij hebben een gehandicapt kind en de omstandigheden waarin ze leven, kan echt niet. Samen bespreken we de mogelijkheden. De hut verbouwen waarin ze nu wonen is geen optie, de landlord wil niet meewerken. Een ander probleem is de grondprijs, die is de laatste jaren schrikbarend gestegen en als ze in de gaten hebben dat wij er achter zitten worden de prijzen nog eens verdubbeld, we moeten dit voorzichtig aanpakken. Lydia gaat hier achteraan en zal ons verder informeren over de mogelijkheden. We moeten ook contact opnemen met een advocaat, de familie Bahadur komt uit Nepal, wat mogelijk ook consequenties heeft. We zoeken het uit, maar staat wel hoog op de prioriteitenlijst, mede dankzij een toezegging van een sponsor.
bahadur

Een ander speciaal geval is Frannie. Frannie zou graag een naaiatelier beginnen. We willen zeker zijn dat ze voldoende gemotiveerd is voor een vervolgopleiding. In augustus is de basisstudie klaar, waarna ze een jaar praktijkervaring moet gaan opdoen, voordat ze zelfstandig kan gaan werken. Ook moet ze goed nadenken hoe ze aan voldoende klandizie kan komen. Over dat laatste heeft ze nog niet zoveel nagedacht, dus die opdracht geven we haar mee.
franny

We spreken de ene na de andere familie, alle dossiers worden bijgewerkt en we maken volop notities. Aan iedereen wordt zoveel mogelijk tijd besteed, we weten immers hoever ze zijn komen lopen en dat in die hitte !
lydiarapport

Na het “spreekuur” vertrekken we meteen naar Quepem, een dorp waar ik nog niet eerder geweest ben. Vorig jaar november zijn een paar gezinnen uit dit dorp naar het PAScenter gekomen om hulp te vragen. We willen ze nu bezoeken om zelf te zien in welke omstandigheden ze leven. Ook nu zijn het weer jonge weduwen. Het lijkt wel of alle mannen hier vroeg dood gaan. De eerste stop is bij Antoinette, met haar dochtertje Sweety. De vader is in 2010 gestorven. Het is een armoedige boel, maar wel netjes. Dat is belangrijk, dat zegt veel over hoe ze hoe en wie ze zijn. Voor Sweety, 9 jaar, hebben we een kadootje mee van de sponsors. Het valt op dat ze niet weet hoe het pakje open te maken. Een schot is de roos is een verrekijkertje, wat is dat kind daar blij mee ! In de hut is maar een lampje, de stroom komt van de buren. We beloven Antoinette dat we gaan zorgen voor elektriciteit van de overheid. Dat wil zeggen, een eigen aansluiting met een lamp en een stopkontakt. Ook gaan we een fan ophangen. Dat zal hier binnen een beetje frisse lucht geven. Sweety doet het goed op school lezen we in haar rapportje.
merelmerel1

De volgende stop is opnieuw bij een weduwe, haar man is vorig jaar december ineens gestorven. Omdat ze wisten dat we vandaag kwamen is de vloer van de hut schoongemaakt en ingesmeerd met cowdung. Dat is een mengsel van koeienstront en water. Dat heeft, naar ze beweren, een hygiënische werking. In ieder geval ruiken we het meteen als we binnenkomen. Ze hebben hun best gedaan ! Piedade heeft drie kinderen, de jongste, Steven, laat zijn rapport zien, dat ziet er jammer genoeg niet goed uit, maar het verlies van zijn vader kan daarmee te maken hebben. We praten eens goed met hem en hij belooft de volgende keer betere cijfers te laten zien.
oude-vrouw

Terug bij het PAScenter zit, weer een weduwe, met haar dochtertje, Neha, op me te wachten. Ik herken haar gelukkig onmiddellijk, ondanks dat het anderhalf jaar geleden is dat ik haar gezien heb. Ze zien er goed uit, beter dan de vorige keren, toen haar man nog leefde. Hij dronk veel en sloeg haar en de kinderen. Ik zeg het maar niet, maar ze is veel beter af nu hij er niet meer is. Haar broer zorgt nu ook voor haar en om geld te verdienen voor haar en zijn eigen gezin is hij gaan werken in Tamil Nadu, een andere staat in India. Terwijl hij weg is mag ze zijn scooter gebruiken, een ongekende weelde voor haar. Ik zal haar morgen bezoeken om te kijken naar de staat van de hut, maar beloof verder nog niks, eerst zien.
img_6289img_6284
Als het 11.00 uur is gooi ik de boeken dicht, het is mooi geweest. De facturen van het Eyecamp, de verbouwing bij Piedade en die van Joanita heb ik kunnen controleren en kunnen opgeborgen worden in mijn dossier.

Morgen moeten we eens goed doorpraten over het Chulha (oventjes) project, eerst slapen.

11

05 2013